GugGig's Sanctuary

Title: You are so cute
Author: GugGig
Couple: Chansung x Junho
Rating: G
Status: Short Fiction

Cute...

You are so cute....




ร้อน

แอร์ก็เปิด อากาศก็ไม่ร้อน ไหงบรรยากาศห้องนั่งเล่นรวมของผมมันถึงดูร้อนระอุขนาดนี้ละนี่ หันไปมองรอบๆห้องสายตาเหมือนจะเห็นเมฆมาคุลอยฟุ้งเต็มห้อง ก่อนจะหยุดสายตามองชายหนุ่มผิวขาว ตาตี๋มุมหนึ่งของห้องที่กอดอกนั่งตัวตรง แถมใบหน้าคล้ายเรนที่มักจะมีรอยยิ้มนั้นบัดนี้บูดบึ้งจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ รอบๆตัวขาวๆนั่นก็เหมือนจะมีไออาฆาตที่น่าจะเป็นต้นตอของเมฆมาคุที่ลอยฟุ้งไปรอบห้องนี้ก็เป็นได้

อูยยย

ผมชักทนไม่ไหวแล้วฮะ เพราะอากาศมาคุจนผมหายใจจะไม่ออก ลุกหนีไปสูดอากาศในห้องนอนตัวเองท่าจะดี แต่ขณะที่กำลังจะลุกพลันมีเสียงเรียกชื่อให้ต้องชะงัก

"จะไปไหนอูยอง" เสียงเล็กๆเป็นเอกลักษณ์ของหัวหน้าวงดังขึ้นท่ามกลางความเงียบน่าอึดอัด ส่งผลให้สายตามนุษย์ตาดำๆที่เหลือหันกันมาเป็นตาเดียว แต่ยกเว้นคนที่กำลังผลิตควันมาคุนั่นนะครับ

"เอ่อ.. ง่วงอ่ะ เลยว่าจะไปนอน" ผมตอบเสียงแห้ง แต่ยังไม่ลืมที่จะเหลือบตามองคนหน้าบูด

"เออ พี่ก็ง่วงแล้วเหมือนกัน ไปด้วยซิ" พี่แจบอมพูดรัวเร็วพร้อมอ้าปากหาวประกอบแล้วลุกตามมาอย่างเร็ว

"ฉันก็ง่วงแล้วเหมือนกัน ไปนอนมั่งดีกว่า" คราวนี้เป็นแทคยอนพูดขึ้นบ้าง มีพี่จุนซูพูดสมทบและไม่ลืมหันไปชวนหนุ่มไทยที่พร้อมใจกันลุกหนีจากมา ตอนนี้ในห้องรวมจึงเหลือน้องเล็กสองคนของวงนั่งกันคนละมุม ผมหันไปสบตาน้องเล็กสุดที่นั่งหน้าเจื่อนๆ ส่งยิ้มให้กำลังใจทิ้งท้ายก่อนเดินตามคนอื่นไปบ้าง

สู้ๆนะ...ชานซอง  



เด็กหนุ่มตัวโตมองตามแผ่นหลังสมาชิกด้วยสายตาละห้อย ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เบนสายตามองคนหน้าบึ้งอย่างหวาดหวั่น

อูยย.. เครียด

มือใหญ่ยกขึ้นเกาหัวอย่างสงสัยว่าไปทำอะไรให้คนตัวขาวนั่นโกรธเคืองตอนไหน สมองที่ไม่ชอบคิดอะไรมากพยายามเรียงลำดับเหตุการณ์ตั้งแต่ตื่นลืมตา ออกไปอัดรายการไอดอลที่วันนี้มีสาวๆโซนยอเป็นแขกรับเชิญ จนกลับมาถึงห้อง ก็ยังนึกไปออกว่าไปทำผิดไว้ตอนไหน

อูยยย ... ปวดตับครับ


โครก ครากกก

อูยยย อายซิครับ พอใช้สมองมากๆ กะเพาะผมเลยมีอาการร้องหาพลังงานเพื่อเอาไปเลี้ยงสมอง มือใหญ่ยกขึ้นลูบท้องตัวเองก่อนจะหันไปมองคนหน้าบูดที่ยังหน้าบึงได้คงเส้น
เฮ้อออ


เอาว่ะ อย่างมากก็โดนด่าด้วยสายตาสักหนึ่งดอก

"เอ่อ.. จุนโฮ"

เจ้าของชื่อยังคงนิ่ง ทำเอาคนตัวโต แต่กลับกลัวคนตัวเล็กกว่าหันมาขย้ำคอยิ่งกว่าอะไรนัก ณ ตอนนี้

นิ่ง..

แสดงว่าเสียงเบาไป ลองเขยิบเข้าไปใกล้อีกนิดละกันนะ

"จุนโฮ.. เป็นอะไรเหรอ"

อูยยยย...


โดนตาเล็กๆนั่นจิกเจ็บแสบไปหนึ่งดอกครับ  


"พูดอะไรหน่อยซิ ... นะ" หยอดเสียงอ้อนตอนท้ายหวังให้อีกคนใจอ่อน


โอ้ะ...ได้ผลฮะ หันมายิ้มแล้ว


ริมฝีปากแดงเหยียดยิ้มบางๆพร้อมคลายอ้อมแขนหันมาเผชิญหน้ากันตรงๆ เด็กหนุ่มที่เห็นอย่างนั้นก็กระเถิบเข้าใกล้อย่างดีใจ นึกไปว่าอีกคนหายโกรธ


โดยหารู้ไม่ว่า..


"วันนี้สนุกไหมชานซอง?" น้ำเสียงเรียบนิ่งแถมใบหน้ายังไม่คลายยิ้ม ชานซองนั้นยิ้มกว้างตอบเสียงเริงร่า

"สนุกซิ วันนี้ได้แกล้งทั้งพี่จุนซูแล้วก็พี่แจบอม แถมสาวๆโซนยอก็น่ารักด้วย"

มันเป็นหลุมพราง...

ปึด


เสียงคล้ายเส้นบางๆอะไรสักอย่างกำลังจะขาด


"เหรอ แล้วนายว่าใครน่ารักสุด"

"อืมม พูดยากอ่ะ ซันนี่ก็น่ารัก ทิฟฟานี่ก็พูดเก่ง แต่..." คิ้วขมวดเหมือนคนกำลังคิดหนัก

"ยุนอาน่ารักสุด"

ปึดดดด

เสียงเส้นความอดทนจุนโฮขาดผึงทันทีพร้อมกับใบหน้าบูดบึ้งทันควัน ยกมือจับใบหูคนช่างพูดแน่น ก่อนจะออกแรงดึงงงง


น่ารักนักใช่ไหม?

ใช่ไหมมมมมมมมมม


"โอ้ยยยยยย จุนโฮฮฮฮฮฮ เจ็บบบบบบ"

"สนุกนักใช่ไหม อ้ออออ ยุนอาเขาน่ารักนี่เนอะ น่ารักที่สุดดดดดดด" จุนโฮลากเสียงยาวพร้อมกับออกแรงดึงราวกับว่าใบหูชานซองนั่นอาจจะหลุดติดมือมาด้วยก็เป็นได้

"โอ้ยยย ก็นายถาม ฉันก็ตอบแล้วไง" เถียงเสียงอ่อย พยายามดึงมือคนโกรธออกพัลวัน

"เออ ฉันถาม แต่ฉันไม่พอใจ เข้าใจไหม ไอ้บ้าชานซอง" พูดจบก็สะบัดหน้าหนีกอดอกฉับทำเอาเด็กหนุ่มความรู้สึกช้านั้นเหมือนมีหลอดไฟแบบประหยัดไฟสว่างเหนือหัว เงยหน้ามองคนที่บอกด้วยท่าทางว่า


งอน

ฉะนั้น ง้อด่วน


เด็กหนุ่มยิ้มกว้างอย่างชอบใจ เลื่อนตัวไปนั่งใกล้ๆ ใช้ปลายนิ้วสะกิดแขนคนตัวขาวที่อมลมแก้มพอง

"นี่จุนโฮ"

"ไม่ต้องมาเรียก"

"นาย... หึง..ฉันเหรอ?"

คนหึงจนตัวพองลมเม้มปากแน่นเหลือบตามามองคนข้างตัวที่ยิ้มกรุ่มกริ่มแล้วต้องเชิดหน้าขึ้นทั้งที่ใบหน้าขาวๆของตัวเองตอนนี้เหมือนจะแดงขึ้นเรื่อยๆ

"ใครหึงนาย"

"จุนโฮไง"

"บ้า ใครเขาจะไปหึงนาย"

"ก็จุนโฮไง..."

"มั่ว ฉันไม่ได้หึงนาย !!!"

"อ้า...จุนโฮหึงชานซอง จุนโฮหึงชานซอง จุนโฮหึงชานซอง..." คนขี้หึงแต่ยังคงปากแข็งไม่ยอมรับนั้นใบหน้าขาวซับสีเลือดจนแดงลามเลียไปแทบจะทั้งตัวกับคำพูดที่ชานซองพูดพร่ำไม่หยุด

หนอยยย...

ไอ้หมีควายนี่ นอกจากจะไม่ง้อ ยังมาล้อเลียนอีกเรอะ ...



หมับ..


แขนยาวคว้าคนตัวเล็กกว่ามากอดแน่น ซุกหน้าไซ้แก้มแดงๆอย่างรักใคร่ คนกำลังงอนที่ขัดขืนตอนแรก พยายามทั้งผลัก ทั้งดัน แต่ดูเหมือนหมีชานซองตัวนี้คงไม่คิดจะปล่อยเหยื่ออันโอชะแล้วเป็นแน่


"น่ารัก .."

"แต่จุนโฮของชานซองคนนี้น่ารักที่สุด..."

อูยยย

ผมคงต้องเบือนหน้าหนีน้ำตาลที่มักเนทั้งสองที่กำลังช่วยกันผลิต และภาพบาดจิตให้ต่อมอิจฉาทำงานก่อนนะครับ ผมโก่งคอทำท่าจะอ๊วกโดยมีสมาชิกที่เหลือทำตาม ก่อนจะเดินกลับเข้าห้องนอนของตัวเองจริงๆเสียที

"วันนี้พี่คุณมานอนเตียงจุนโฮก็ได้มั้งครับ สงสัยคืนนี้สองคนนั้นคงอยากได้เวลาส่วนตัวง้อกันทั้งคืน" ผมเปรยขึ้น หนุ่มไทยพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ


เชิญง้อ

ตามสบายนะชานซอง  





END